Vind een noodhulpbureau
Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

SUN-noodhulpbureaus in de praktijk

Abdeljawad (23 jaar) kan zijn diploma’s laten vertalen

Abdeljawad (23 jaar) is gevlucht voor oorlog en woont momenteel nog op een tijdelijk adres voor statushouders in afwachting van een permanente woonruimte in de gemeente. Hij krijgt daarom € 57,- per week aan leefgeld om van rond te komen. Abdeljawad kan een opleiding gaan volgen in de techniek maar daarvoor dienen zijn diploma’s uit het thuisland beëdigd vertaald te worden naar het Nederlands. De kosten daarvoor zijn ongeveer € 200,- Hiervoor heeft Abdeljawad geen geld, terwijl hij met deze vertaling studiefinanciering en een OV-kaart aan kan vragen en met zijn studie kan beginnen. Het SUN-noodhulpbureau bekostigt de vertaling van de documenten om hem op die manier de kans te bieden met zijn opleiding en nieuwe leven in Nederland aan de slag te gaan.

Oma Lies (64 jaar) ontvangt inrichtingskosten voor haar kleinkinderen

Oma Lies is een vrouw van 64 jaar met 2 kleinkinderen van 14 en 16 jaar. Zij ontvangt een bijstandsuitkering. Haar dochter is overleden. De kleinkinderen woonden toen alleen met hun vader. De weduwnaar is daarop met zijn kinderen naar zijn thuisland Kenia verhuisd, maar de kinderen konden daar niet wennen. Vader heeft ze daarom terug naar Nederland gestuurd. Oma Lies vangt ze nu op, zij ontvangt daarvoor een tijdelijke pleegvergoeding. Inmiddels ontvangt zij ook kinderbijslag en kindgebonden budget. Het probleem is echter dat zij geen geld heeft voor de inrichting van de kamers voor de kleinkinderen, de gemeente voorziet ook niet in deze kosten. De kleinkinderen slapen bij oma in bed. Met de pleegzorginstelling is gekeken wat er minimaal nodig is voor de kleinkinderen om een zo comfortabel mogelijk (school)leven te kunnen leiden. Er volgt een aanvraag van € 2.180 - voor onder andere twee bedden met toebehoren, een computer, bureaus, stoelen, lampen, kasten en twee fietsen- die door het SUN-noodhulpbureau wordt toegekend. Op deze manier kan oma Lies goed voor haar kleinkinderen zorgen en kunnen de kleinkinderen zonder belemmeringen hun opleiding volgen.

Joost ontvangt reisgeld voor zijn kinderen

Joost (54 jaar) is dakloos geraakt als gevolg van een echtscheiding en een faillissement. Hij woont in de crisisopvang. Een medewerker van de maatschappelijke opvang heeft samen met Joost een uitkering aangevraagd en stuurt een aanvraag naar het SUN-noodhulpbureau. Zolang Joost geen eigen woonruimte heeft komen de kinderen bij hem logeren in de opvang, daardoor heeft hij veel extra kosten voor busreizen voor zijn kinderen omdat zij in een andere gemeente op school zitten. De kinderen zijn te jong om zelf deze grote afstand te fietsen. Joost kan de kosten voor de bus niet bekostigen zolang hij geen uitkering heeft. Het SUN-noodhulpbureau zorgt voor financiële overbrugging totdat voor Joost zijn uitkering geregeld is zodat vader en kinderen elkaar kunnen blijven zien in de tussenliggende periode.

Henk (60 jaar) krijgt een nieuwe bril

Henk (60 jaar) leeft sinds anderhalf jaar als dakloze en heeft dringend een nieuwe bril met speciale glazen nodig, zo schrijft een medewerker van de maatschappelijke opvang. Henk heeft altijd een goed inkomen, een huis, vrouw en kinderen gehad. Hij is alles kwijt geraakt, gelukkig ziet hij de kinderen soms nog wel. Zijn uitkering wordt over gemaakt aan een budgetbeheerder, deze stort vervolgens leefgeld op zijn rekening. Voor de schuld die hij heeft is WSNP aangevraagd. Hij leeft nu van bijstand en het gaat niet goed met Henk, los van een ernstige depressie en een hernia ziet hij heel slecht waardoor hij niet kan functioneren. Omdat Henk een schuld bij de zorgverzekering heeft, kan hij zich niet aanvullend verzekeren en daardoor wordt zijn bril niet vergoed. De bijzondere bijstand via de gemeente biedt ook geen uitkomst want omdat hij met schulddienstverlening bezig is wordt hij daar niet toe gelaten. Het SUN-noodhulpbureau besluit de bril aan Henk te doneren, waardoor zijn slechte zicht geen belemmering meer hoeft te vormen om toe te werken naar een nieuw bestaan.

Wilma krijgt thermokleding voor op de scootmobiel

Wilma is 54 jaar en is ernstig ziek. Zij woont nog volledig zelfstandig, maar moet wel met een aantal fysieke beperkingen leven. Een van haar klachten is dat zij heel kortademig is. Daarom maakt zij voor haar vervoer gebruik van een scootmobiel. Een van de bijkomende klachten is dat zij het buiten altijd heel koud heeft. Drie truien over elkaar heen, dikke winterjas: niets helpt om een beetje warm te blijven op de scootmobiel. De medewerker van de thuiszorg doet een aanvraag voor Wilma, met een kleine gift van het SUN-noodhulpbureau maakt een kleermaker een isolerende hoes voor haar zodat zij warm blijft bij het boodschappen doen.

Mevrouw Teunissen (76 jaar) krijgt een wasmachine en een TV

Mevrouw Teunissen is 76 jaar is volledig rolstoelafhankelijk en komt weinig het huis uit. Zij heeft daarnaast allerlei aandoeningen, waaronder slecht zicht. Mevrouw Teunissen heeft zeer beperkte financiële ruimte, maar ziet toch kans om aan al haar betaalverplichtingen te voldoen. Recent is haar wasmachine stuk gegaan en nu moet zij de was met de hand doen, waarbij zij heel veel pijnklachten heeft. Ook schrijft de hulpverlener in zijn aanvraag aan het SUN-noodhulpbureau dat mevrouw Teunissen een TV heeft die zo klein en oud is dat zij er niets meer op kan volgen, terwijl televisie kijken voor haar gezien haar beperkingen een belangrijke bron van vermaak is. Ook doorbreekt TV kijken de sleur en voelt zij zich minder alleen omdat zij kan zien wat er in de wereld om haar heen gebeurt. Mevrouw Teunissen heeft geen geld voor aanschaf van apparaten en ook geen recht op bijzondere bijstand vanuit de gemeente. Het SUN-noodhulpbureau schenkt een nieuwe wasmachine en televisie zodat zij geen pijnklachten heeft bij het wassen en zij zich minder eenzaam zal voelen.
1 2 3 7