Vind een SUN- noodhulpbureau
Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

SUN-noodhulpbureaus in de praktijk

Meneer Gijsbers (82 jaar) krijgt een veilige thermostaatkraan

Meneer Gijsbers (82 jaar) heeft een vergevorderd stadium van dementie en woont nog thuis dankzij de goede zorg van zijn echtgenote en de Thuiszorg. Meneer Gijsbers kan niet zelfstandig douchen. Als meneer Gijsbers door de Thuiszorg gedouched wordt, draait hij soms plotseling aan de douchekraan hetgeen voor gevaarlijke situaties met veel te warm water zorgt. Het echtpaar Gijsbers moet rond komen van minimale inkomsten en heeft geen geld om aanpassingen in de woning te financieren die in het kader van de gemeentelijke WMO-regeling vallen onder de "eigen bijdrage". Thuiszorg dient een aanvraag in voor een thermostaatkraan zodat meneer Gijsbers er niet meer aan kan draaien, deze aanvraag kent het SUN-noodhulpbureau toe inclusief de montagekosten.

Bouchra (19 jaar) krijgt budget voor meubels en kleding

Bouchra is een 19-jarige jonge vrouw die met spoed is aangemeld bij een jeugdhulporganisatie. Zij heeft op uiteenlopende terreinen problemen en zit volledig in de knoop. Zij heeft geen inkomen, geen geld om ergens te wonen, geen leefgeld, niets. Ze slaapt tijdelijk bij een vriendin, van wie zij ook kleding kan lenen. Zij kan niet terecht bij haar moeder, daar is al jaren een slechte verstandhouding mee. Vader en andere familieleden zijn uit beeld. Met ondersteuning van de jeugdhulporganisatie kan Bouchra gaan wonen in een begeleid kamerproject en wordt voor haar een uitkering aangevraagd. Omdat zij niet goed aan kan tonen waar zij de afgelopen periode gewoond heeft, duurt de aanvraag even. De jeugdhulpverlener doet een aanvraag bij het SUN-noodhulpbureau, deze kent een klein budget toe om haar kamer in te richten via een kringloopwinkel, en om wat eigen kleding aan te schaffen. Hiermee is er voor Bouchra weer een basis om op de been te komen en naar de toekomst te kijken.

Marieke ontvangt een wasdroger vanwege zorg voor haar zieke zoon

Vanuit een revalidatiecentrum komt het verzoek voor een wasdroger voor het gezin van Marieke. Zij heeft 3 kinderen van 18, 9 en 3 jaar. Het gezin leeft van een uitkering en Marieke is mantelzorger voor haar ernstig gehandicapte 9-jarige zoon. Er is een minimaal weekgeld voor 5 personen. De handicap van het zoontje brengt veel vuile was met zich mee die Marieke dan binnen binnen een dag moet zien te drogen, dat is niet te doen bij slecht weer. De gemeente heeft een nieuwe wasmachine vergoed vanuit de bijzondere bijstand, het SUN-noodhulpbureau vergoedt de kosten voor een wasdroger: op deze manier kan Marieke de was makkelijker doen en de zorg voor haar zoon beter volhouden.

Adam ontvangt binnen 24 uur reisgeld

Adam is nog maar net vader geworden, de baby is pas 2 weken oud, als zijn broer een ernstig auto-ongeluk krijgt. Hij is zwaargewond en over gebracht naar een academisch ziekenhuis 200 kilometer verderop. Zijn broer wordt daar geopereerd. Het is een levensbedreigende ingreep waar Adam graag bij zou willen zijn, als alles tegen zit misschien wel om afscheid van zijn broer te moeten nemen. Er is echter helemaal geen geld om naar het ziekenhuis af te kunnen reizen, het kleine beetje geld dat er is gaat op aan kosten voor de kleine baby. De reiskosten worden vanwege de spoed binnen 24 uur toegekend door het SUN-noodhulpbureau zodat Adam zijn broer kan zien en kan bijstaan.

Danny krijgt geld voor pasfoto’s en een ID-kaart

Een medewerker van de Reclassering doet een aanvraag voor zijn cliënt, de ex-gedetineerde Danny van 34 jaar. Danny heeft een nieuwe ID kaart en pasfoto’s nodig om zich bij de gemeente te kunnen identificeren en in te schrijven, alleen dan kan hij een uitkering aanvragen. Ook andere officiële instanties zoals de woningcorporatie vragen om legitimatie. Het SUN-noodhulpbureau betaalt voor de pasfoto's en de ID-kaart zodat Danny zich kan inschrijven voor een uitkering en een woning en hij kan werken aan een nieuwe start.

Oma Lies (64 jaar) ontvangt inrichtingskosten voor haar kleinkinderen

Oma Lies is een vrouw van 64 jaar met 2 kleinkinderen van 14 en 16 jaar. Zij ontvangt een bijstandsuitkering. Haar dochter is overleden. De kleinkinderen woonden toen alleen met hun vader. De weduwnaar is daarop met zijn kinderen naar zijn thuisland Kenia verhuisd, maar de kinderen konden daar niet wennen. Vader heeft ze daarom terug naar Nederland gestuurd. Oma Lies vangt ze nu op, zij ontvangt daarvoor een tijdelijke pleegvergoeding. Inmiddels ontvangt zij ook kinderbijslag en kindgebonden budget. Het probleem is echter dat zij geen geld heeft voor de inrichting van de kamers voor de kleinkinderen, de gemeente voorziet ook niet in deze kosten. De kleinkinderen slapen bij oma in bed. Met de pleegzorginstelling is gekeken wat er minimaal nodig is voor de kleinkinderen om een zo comfortabel mogelijk (school)leven te kunnen leiden. Er volgt een aanvraag van € 2.180 - voor onder andere twee bedden met toebehoren, een computer, bureaus, stoelen, lampen, kasten en twee fietsen- die door het SUN-noodhulpbureau wordt toegekend. Op deze manier kan oma Lies goed voor haar kleinkinderen zorgen en kunnen de kleinkinderen zonder belemmeringen hun opleiding volgen.
1 2 3 6