Vind een noodhulpbureau
Search
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in excerpt

SUN-noodhulpbureaus in de praktijk

Abdeljawad (23 jaar) kan zijn diploma’s laten vertalen

Abdeljawad (23 jaar) is gevlucht voor oorlog en woont momenteel nog op een tijdelijk adres voor statushouders in afwachting van een permanente woonruimte in de gemeente. Hij krijgt daarom € 57,- per week aan leefgeld om van rond te komen. Abdeljawad kan een opleiding gaan volgen in de techniek maar daarvoor dienen zijn diploma’s uit het thuisland beëdigd vertaald te worden naar het Nederlands. De kosten daarvoor zijn ongeveer € 200,- Hiervoor heeft Abdeljawad geen geld, terwijl hij met deze vertaling studiefinanciering en een OV-kaart aan kan vragen en met zijn studie kan beginnen. Het SUN-noodhulpbureau bekostigt de vertaling van de documenten om hem op die manier de kans te bieden met zijn opleiding en nieuwe leven in Nederland aan de slag te gaan.

Suus (9 jaar) kan mee op schoolkamp

Suus is 9 jaar oud en zit op de basisschool. Suus komt uit een liefdevol gezin, maar haar ouders hebben geen geld voor de vrijwillige bijdrage van school, waarvan de school het schoolkamp betaalt. Suus kan dus niet mee. Met de scholen is afgesproken dat zij in noodsituaties contact kunnen zoeken met het SUN-noodhulpbureau. Voor Suus wordt door de schooldirectie een aanvraag ingediend met de vraag om een bijdrage in de kosten voor het schoolkamp. Het SUN-noodhulpbureau doet een toekenning zodat Suus net als alle andere kinderen mee kan doen met alle activiteiten

Stanislava (34 jaar) ontvangt nieuw matras voor de baby

De gemeente doet een aanvraag voor Stanislava: zij is hoogzwanger. De toekomstige ouders hebben nog geen volledige babyuitzet. Stanislava en haar man vertellen dat zij wel een bedje hebben, maar nog geen matras. Omdat het te lang zou duren om dit via de bijzondere bijstand geregeld te krijgen, heeft de medewerker een aanvraag gedaan bij het noodhulpbureau. Het noodhulpbureau financiert de benodigde babyspullen en het matrasje en krijgt deze kosten van de gemeente terug als het besluit tot bijzondere bijstand is genomen.  

Wim (38 jaar) krijgt een fiets met trapondersteuning

Wim is een alleenstaande man van 38 jaar met gezondheidsproblemen, hij leeft van een WWB- uitkering. Omdat er sprake is van een aanzienlijke schuldenlast is een schuldenregeling opgezet en een bewindvoerder aangesteld. Wim heeft als kind een ernstige ziekte gehad, waaraan hij schade aan benen, heup en rug heeft overgehouden. Daarom gaat hij enkele keren per week fietsend voor een dagbehandeling naar een revalidatiecentrum. Het fietsen kost hem echter steeds meer moeite. Volgens de therapeuten is lichaamsbeweging erg belangrijk voor zijn algehele conditie. Daarom zou een fiets met trapondersteuning de ideale oplossing zijn, medisch gezien zeer gewenst. Omdat zo’n fiets ruim €1.400,- kost, is de aanschaf door Wim zelf onmogelijk. In samenwerking met een ander fonds is besloten de aanvraag gezamenlijk toe te kennen, de kosten zijn daarbij gelijk verdeeld. De fiets is in verband met de schulden van Wim in bruikleen toegekend, dit houdt in dat bij een eventuele boedelverkoop de fiets terug gaat naar de eigenaar, namelijk het SUN-noodhulpbureau.

Silvano (25 jaar) krijgt steun bij saneren van oude boeteschuld

Silvano is een 25-jarige jongeman die zwakbegaafd is. De afgelopen periode heeft hij verschillende vaardigheden op het gebied van zijn financiën aangeleerd. Hij is zeer gemotiveerd om zijn zaken op orde te houden. Zijn schulden zijn echter zó hoog dat het voor hem onmogelijk is deze zelf zonder hulp van derden af te lossen. Een (niet saneerbare) boete vanwege agressie jaren geleden maakt dat hij niet kan starten met schuldsanering. De hulpverlener van Silvano vraagt of er gezien zijn recente goede gedrag een bijdrage gedaan kan worden voor de CJIB- boete, zodat Silvano zijn schulden kan saneren en op die manier kan uitstromen naar een zelfstandige woning met ambulante begeleiding. Het SUN-noodhulpbureau kent deze aanvraag toe in het kader van het samenwerkingsproject "Doorbraakfonds", waarbij vastgelopen schuldsaneringstrajecten opgelost of doorbroken worden

Meneer Gijsbers (82 jaar) krijgt een veilige thermostaatkraan

Meneer Gijsbers (82 jaar) heeft een vergevorderd stadium van dementie en woont nog thuis dankzij de goede zorg van zijn echtgenote en de Thuiszorg. Meneer Gijsbers kan niet zelfstandig douchen. Als meneer Gijsbers door de Thuiszorg gedouched wordt, draait hij soms plotseling aan de douchekraan hetgeen voor gevaarlijke situaties met veel te warm water zorgt. Het echtpaar Gijsbers moet rond komen van minimale inkomsten en heeft geen geld om aanpassingen in de woning te financieren die in het kader van de gemeentelijke WMO-regeling vallen onder de "eigen bijdrage". Thuiszorg dient een aanvraag in voor een thermostaatkraan zodat meneer Gijsbers er niet meer aan kan draaien, deze aanvraag kent het SUN-noodhulpbureau toe inclusief de montagekosten.
1 2 3 4 5 7