Ché ontvangt een bed, matras en beddengoed
De ambulante woonbegeleider van de alleenstaande Ché, een man van 75 jaar met AOW doet een aanvraag bij het noodhulpbureau. Ché is verwaarloosd, ziek en sterk vervuild uit zijn woning gehaald. Hij had geen bed en geen goed beddengoed en sliep tussen het huisvuil op de bank. Bij ontslag uit het ziekenhuis zou Ché weer op de bank moeten slapen als er geen verandering komt. Er zijn voor hem geen voorliggende voorzieningen beschikbaar en ook de bijzondere bijstand is afgewezen. De woongeleider doet een aanvraag bij SUN omdat een goed bed voorwaarde is voor goede nachtrust en het verbeteren van zijn gezondheid. SUN heeft een goede samenwerking met de beddenleverancier, deze levert het matras en het bed levert, en draagt op eigen kosten bij aan het beddengoed. De woonbegeleider laat later weten dat Ché zich een ander mens voelt door deze SUN-bijdrage van €625,00.
De familie Sanchez krijgt tijdelijk leefgeld
Een medewerker schuldhulpverlening van de gemeente doet een aanvraag voor het echtpaar Sanchez (48 en 46 jaar) met 1 kind. De man heeft ook 4 kinderen uit een eerdere relatie. In de vakantie die voor de deur staat, bestaat het gezin daardoor opeens drie weken lang uit 7 personen omdat de 4 kinderen uit het vorige huwelijk hun vakantie bij vader zullen doorbrengen. Vanwege schulden en beslaglegging krijgt het gezin Sanchez sinds kort echter nog maar € 50 leefgeld per week van de gemeente. Het SUN-noodhulpbureau begrijpt dat dit te weinig is om 7 mensen van te kunnen voeden en kent € 300,- aan waardebonnen toe, te besteden bij de supermarkt zodat iedereen kan eten en een fijne vakantie met elkaar heeft.
Moeder Karima en dochter Mariam krijgen nieuwe vloerbedekking
Karima is een alleenstaande moeder van 56 jaar en woont samen met haar 24-jarige dochter Mariam. Karima staat onder bewind en heeft hoge schulden. Een medewerker van Veilig Thuis doet een aanvraag bij het SUN-noodhulpbureau: Moeder en dochter leven momenteel van 40 Euro leefgeld in de week. De vloerbedekking van de woonkamer is al jaren versleten en in de keuken en gang is helemaal geen vloerbedekking aanwezig. De bank is helemaal doorgezakt. Moeder en dochter schamen zich voor deze situatie, zij durven geen bezoek en ook geen hulpverleners toe te laten in de woning. Ook klagen de buren herhaaldelijk bij de woningcorporatie over het geluid dat de onbedekte vloer maakt. Van de individuele inkomenstoeslag die door de gemeente wordt verstrekt konden Karima en Mariam muurverf en 8 pakken laminaat kopen, maar de totale kosten om de woonsituatie te verbeteren liggen hoger. Het SUN-noodhulpbureau zorgt voor voldoende budget zodat zij ook vloerbedekking kunnen kopen en een normaal sociaal leven kunnen leiden.
Steven krijgt een gebitsprothese
De aanvraag is ingediend door de bewindvoerder voor Steven.
Steven (56 jaar) woont samen met zijn echtgenote Marieke (51 jaar) en twee kinderen. Steven heeft een kunstgebit nodig. Hij is na lange tijd weer naar tandarts geweest en heeft veel klachten, hij heeft pijn, is daardoor kilo's afgevallen en is vaak moe. Om dit op te lossen is een gedeeltelijke prothese nodig. Hij kan helaas niet aanvullend verzekerd worden. Het gezin heeft een schuldregeling. Het inkomen bestaat uit een "PW-uitkering" (Participatiewet) en alle toeslagen van de Belastingdienst. Vanwege de schuldregeling mogen er geen nieuwe schulden worden gemaakt. De aanvraag voor bijzondere bijstand is afgewezen. De bewindvoerder heeft geen geld om de kosten te kunnen betalen, daarom doet deze een aanvraag bij SUN. De aanvraag voor €1.000 is voorzien van een aanvullende verklaring van een hulpverlener die schrijft dat de tandarts met de gift pijnklachten kan wegnemen en dat Steven weer normaal zal kunnen eten. Maar ook dat Steven na het herstel van zijn (mond)gezondheid weer op zoek wil gaan naar een baan. SUN heeft een gift van € 500,- verstrekt voor de tandartskosten. Een ander fonds uit het warme lokale netwerk van SUN wordt bereid gevonden om de andere helft van de kosten te betalen.
Wilma krijgt thermokleding voor op de scootmobiel
Wilma is 54 jaar en is ernstig ziek. Zij woont nog volledig zelfstandig, maar moet wel met een aantal fysieke beperkingen leven. Een van haar klachten is dat zij heel kortademig is. Daarom maakt zij voor haar vervoer gebruik van een scootmobiel. Een van de bijkomende klachten is dat zij het buiten altijd heel koud heeft. Drie truien over elkaar heen, dikke winterjas: niets helpt om een beetje warm te blijven op de scootmobiel. De medewerker van de thuiszorg doet een aanvraag voor Wilma, met een kleine gift van het SUN-noodhulpbureau maakt een kleermaker een isolerende hoes voor haar zodat zij warm blijft bij het boodschappen doen.
Hester kan schoolgeld betalen
Hester is een jonge vrouw die intern woont, ze krijgt zakgeld en had een bijbaantje. Volgens de woonbegeleider houdt ze deze baantjes nooit lang vol, omdat ze er psychisch eigenlijk niet toe in staat is. Ze gaat één dag in de week naar school, waardoor ze geen uitkering van DUO krijgt. Er staat niets op de spaarrekening en ook de ouders kunnen niet bijdragen. Als Hester haar schoolgeld niet betaalt moet zij stoppen met haar opleiding. De woonbegeleider doet een aanvraag bij SUN voor het schoolgeld ad € 282. Deze aanvraag wordt toegekend zodat Hester verder kan komen en haar diploma kan halen.