Jocelynn (18 jaar) kan haar te vroeg geboren baby bezoeken
Jocelynn is een alleenstaande jonge moeder van 18 jaar met een premature baby die nog in in het ziekenhuis in de couveuse ligt. Jocelynn woont in bij haar oma. Oma heeft een minimum inkomen, de vader van de baby is niet bekend. Jocelynn is bezig met het aanvragen van een uitkering voor levensonderhoud, maar dat is nog niet gerealiseerd vanwege de plotselinge bevalling. Zij moet nu iedere dag naar de baby in het ziekenhuis. Jocelynn heeft geen geld om de reis te kunnen bekostigen. Het SUN-noodhulpbureau ontvangt vanuit de hulpverlening het verzoek om de eerste twee weken de reiskosten te overbruggen ad € 100,- waarna de bijzondere bijstand vanuit de gemeente het kan overnemen. Het SUN-noodhulpbureau kent eenmalig
€100,00 toe voor de reiskosten zodat de jonge moeder haar pasgeboren kind elke dag in de armen kan sluiten.
Rudolfo krijgt voor €85 een legitimatiebewijs en pasfoto’s
Rudolfo is een alleenstaande man zonder inkomen. De hulpverlener doet een aanvraag voor de legitimatiebewijs en pasfoto's. Rudolfo is na een periode in detentie bij een organisatie komen wonen, maar hield zich niet aan de regels en is een jaar geleden op straat komen te staan. In het begin heeft hij zich kunnen redden door een Wajong-uitkering, later toen hij zijn uitkering kwijtraakte door te bedelen. Tijdens het leven op straat is hij ook zijn bankpas en legitimatiebewijs kwijt geraakt. Nu heeft hij zich gemeld bij de maatschappelijke opvang. Deze heeft besloten om hem te herhuisvesten. Hiervoor moet alles weer op een rij worden gezet en heeft Rudolfo op de eerste plaats een legitimatiebewijs nodig. Hiermee zou hij zijn bankpas weer kunnen aanvragen en dan kan hij weer zijn Wajong-uitkering aanvragen. Vervolgens kan er woonurgentie worden aangevraagd. Omdat Rudolfo niet over eigen geld beschikt en deze gift voor hem een doorbraak betekent heeft SUN heeft een bedrag van € 85,- verstrekt voor het laten maken van pasfoto’s en een legitimatiebewijs.
Mevrouw Willemse kan een bril aanschaffen
Niet lang nadat Mevrouw Willemse in de WSNP (Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen) zit, gaat haar bril kapot. Zij heeft financieel geen enkele speling voor onvoorziene uitgaven. Zij heeft meer uitgaven dan inkomsten. Haar bewindvoerder toont via een budgetplan aan dat ze de aanschaf van een nieuwe bril financieel niet rond krijgt en dat ook de zorgverzekering of de bijzondere bijstand vanuit de gemeente geen uitkomst biedt. Omdat het vanuit de bewindvoerder ook niet mogelijk is om extra geld te reserveren voor deze noodzakelijke kosten, doet de bewindvoerder een aanvraag bij SUN voor een nieuwe bril ad € 229. Deze wordt toegekend zodat mevrouw Willemse goed kan zien.
Kadir krijgt een wasmachine
De aanvraag is ingediend door de schuldhulpverlening.
Kadir is een alleenstaande man van 43 jaar oud met schulden van € 40.000. Hij heeft een kapotte wasmachine die niet meer gerepareerd kan worden. De gemeente heeft geen witgoedregeling. Kadir leeft van een uitkering en de toeslagen van de Belastingdienst. De bewindvoerder heeft geen spaargeld waarmee de wasmachine kan worden gekocht. Een lening bij de Kredietbank is vanwege de schulden ook niet mogelijk. Bijzondere bijstand wordt ook niet verstrekt door de gemeente.
Omdat er geen andere voorzieningen zijn, accepteert SUN de aanvraag.De lokale witgoedzaak ontvangt het bericht van SUN dat Kadir een wasmachine ter waarde van €425 mag komen uitzoeken. Als Kadir dat gedaan heeft wordt de nieuwe wasmachine bezorgd en geïnstalleerd, en de oude kapotte wasmachine afgevoerd. Kadir kan in ieder geval weer zijn was doen.
Moeder Karima en dochter Mariam krijgen nieuwe vloerbedekking
Karima is een alleenstaande moeder van 56 jaar en woont samen met haar 24-jarige dochter Mariam. Karima staat onder bewind en heeft hoge schulden. Een medewerker van Veilig Thuis doet een aanvraag bij het SUN-noodhulpbureau: Moeder en dochter leven momenteel van 40 Euro leefgeld in de week. De vloerbedekking van de woonkamer is al jaren versleten en in de keuken en gang is helemaal geen vloerbedekking aanwezig. De bank is helemaal doorgezakt. Moeder en dochter schamen zich voor deze situatie, zij durven geen bezoek en ook geen hulpverleners toe te laten in de woning. Ook klagen de buren herhaaldelijk bij de woningcorporatie over het geluid dat de onbedekte vloer maakt. Van de individuele inkomenstoeslag die door de gemeente wordt verstrekt konden Karima en Mariam muurverf en 8 pakken laminaat kopen, maar de totale kosten om de woonsituatie te verbeteren liggen hoger. Het SUN-noodhulpbureau zorgt voor voldoende budget zodat zij ook vloerbedekking kunnen kopen en een normaal sociaal leven kunnen leiden.
Dion (43 jaar) kan mondzorg betalen en zijn baan houden
Dion heeft een baan en kan zijn vaste lasten net dekken, maar kampt al geruime tijd met ernstige gebitsproblemen. Hij heeft geen middelen om tandartskosten te betalen. Deze situatie veroorzaakt niet alleen veel pijn, maar brengt ook risico's mee voor zijn gezondheid en de continuïteit van zijn werk. Ook schaamt Dion zich voor zijn gebit. Zijn werkgever vindt Dion niet representatief meer voor het bedrijf bij klantcontacten en overweegt afscheid van hem te nemen. Hierover praat Dion met een maatschappelijke werker, die een mondzorg-aanvraag voor hem doet bij het SUN-noodhulpbureau.
De aanvraag wordt toegekend, waardoor Dion met spoed een afspraak kan maken voor een tandheelkundige behandeling. Hierdoor wordt verdere achteruitgang van zijn gezondheid voorkomen en kan hij zijn werk behouden. Het geeft hem bovendien weer zelfvertrouwen terug, iets wat hard nodig is om zijn huidige werk goed te kunnen doen.