Jack (23 jaar) ontvangt 835 euro voor een naamswijziging
Een jongerencoach dient een aanvraag in voor Jack, een jongen van 23 jaar met een groot trauma omdat zijn vader hem ernstig mishandeld heeft. De coach beschrijft in de sociale rapportage die bij de aanvraag hoort dat Jack hierdoor niet kan werken en qua inkomsten afhankelijk is van een uitkering. Hij krijgt psychologische hulp, maar Jack draagt nog steeds de achternaam van zijn vader, waardoor hij steeds aan hem herinnerd wordt. Dat geeft hem extra stress. Jack heeft veel te danken aan zijn moeder die er al die tijd voor hem was als veilige haven. Om die reden wil hij graag haar naam aannemen, dat gevoel wordt versterkt omdat hij binnenkort zelf vader wordt.
Het veranderen van de achternaam kost €835, het SUN-noodhulpbureau kent deze aanvraag toe zodat er voor Jack nieuw perspectief kan ontstaan
Steven krijgt een gebitsprothese
De aanvraag is ingediend door de bewindvoerder voor Steven.
Steven (56 jaar) woont samen met zijn echtgenote Marieke (51 jaar) en twee kinderen. Steven heeft een kunstgebit nodig. Hij is na lange tijd weer naar tandarts geweest en heeft veel klachten, hij heeft pijn, is daardoor kilo's afgevallen en is vaak moe. Om dit op te lossen is een gedeeltelijke prothese nodig. Hij kan helaas niet aanvullend verzekerd worden. Het gezin heeft een schuldregeling. Het inkomen bestaat uit een "PW-uitkering" (Participatiewet) en alle toeslagen van de Belastingdienst. Vanwege de schuldregeling mogen er geen nieuwe schulden worden gemaakt. De aanvraag voor bijzondere bijstand is afgewezen. De bewindvoerder heeft geen geld om de kosten te kunnen betalen, daarom doet deze een aanvraag bij SUN. De aanvraag voor €1.000 is voorzien van een aanvullende verklaring van een hulpverlener die schrijft dat de tandarts met de gift pijnklachten kan wegnemen en dat Steven weer normaal zal kunnen eten. Maar ook dat Steven na het herstel van zijn (mond)gezondheid weer op zoek wil gaan naar een baan. SUN heeft een gift van € 500,- verstrekt voor de tandartskosten. Een ander fonds uit het warme lokale netwerk van SUN wordt bereid gevonden om de andere helft van de kosten te betalen.
Dion (43 jaar) kan mondzorg betalen en zijn baan houden
Dion heeft een baan en kan zijn vaste lasten net dekken, maar kampt al geruime tijd met ernstige gebitsproblemen. Hij heeft geen middelen om tandartskosten te betalen. Deze situatie veroorzaakt niet alleen veel pijn, maar brengt ook risico's mee voor zijn gezondheid en de continuïteit van zijn werk. Ook schaamt Dion zich voor zijn gebit. Zijn werkgever vindt Dion niet representatief meer voor het bedrijf bij klantcontacten en overweegt afscheid van hem te nemen. Hierover praat Dion met een maatschappelijke werker, die een mondzorg-aanvraag voor hem doet bij het SUN-noodhulpbureau.
De aanvraag wordt toegekend, waardoor Dion met spoed een afspraak kan maken voor een tandheelkundige behandeling. Hierdoor wordt verdere achteruitgang van zijn gezondheid voorkomen en kan hij zijn werk behouden. Het geeft hem bovendien weer zelfvertrouwen terug, iets wat hard nodig is om zijn huidige werk goed te kunnen doen.
Katy (36 jaar) leent renteloos geld van het Sociaal Leenfonds voor overbrugging inkomsten
Katy is een alleenstaande moeder van 36 jaar. Zij is vanuit de vrouwenopvang na haar scheiding in een huisje komen te wonen. Een bewindvoerder regelt haar financiën, de toeslagen zijn echter nog niet rond. Het gaat waarschijnlijk drie maanden duren voordat deze met terugwerkende kracht binnenkomen. Katy heeft nu ter overbrugging inkomsten nodig om voor haar vier kinderen te kunnen zorgen. Zij krijgt ter overbrugging van haar inkomsten een lening uit het Sociaal Leenfonds van € 3.000. Na uitbetaling van de toeslagen door de Belastingdienst is het gehele bedrag in één keer retour ontvangen. Een mooi voorbeeld van hoe een revolverend Sociaal Leenfonds met renteloze leningen kan werken: met het geld dat Katy terug betaalde kunnen weer andere mensen met urgente noden geholpen worden!
Oma Lies (64 jaar) ontvangt inrichtingskosten voor haar kleinkinderen
Oma Lies is een vrouw van 64 jaar met 2 kleinkinderen van 14 en 16 jaar. Zij ontvangt een bijstandsuitkering. Haar dochter is overleden. De kleinkinderen woonden toen alleen met hun vader. De weduwnaar is daarop met zijn kinderen naar zijn thuisland Kenia verhuisd, maar de kinderen konden daar niet wennen. Vader heeft ze daarom terug naar Nederland gestuurd. Oma Lies vangt ze nu op, zij ontvangt daarvoor een tijdelijke pleegvergoeding. Inmiddels ontvangt zij ook kinderbijslag en kindgebonden budget. Het probleem is echter dat zij geen geld heeft voor de inrichting van de kamers voor de kleinkinderen, de gemeente voorziet ook niet in deze kosten. De kleinkinderen slapen bij oma in bed. Met de pleegzorginstelling is gekeken wat er minimaal nodig is voor de kleinkinderen om een zo comfortabel mogelijk (school)leven te kunnen leiden. Er volgt een aanvraag van € 2.180 - voor onder andere twee bedden met toebehoren, een computer, bureaus, stoelen, lampen, kasten en twee fietsen- die door het SUN-noodhulpbureau wordt toegekend. Op deze manier kan oma Lies goed voor haar kleinkinderen zorgen en kunnen de kleinkinderen zonder belemmeringen hun opleiding volgen.
Alleenstaande moeder Janneke krijgt een bakfiets
Alleenstaande moeder Janneke heeft 2 kinderen en verwacht binnenkort haar derde kindje. Janneke heeft psychische problemen en schulden. Sinds kort staat zij onder bewindvoering en ook is er hulp via de Voedselbank ingezet. Een sociaal werker uit het wijkteam doet een aanvraag: Janneke heeft dringend een bakfiets met zitje nodig om de kinderen naar school te kunnen brengen en om eten bij de Voedselbank te kunnen halen. Haar mogelijkheden via het Minimabeleid van de gemeente zijn al besteed aan andere zaken. Het SUN-noodhulpbureau doet een gift waardoor Janneke de bakfiets kan aanschaffen en zij de kinderen makkelijk naar school kan brengen en spullen kan verplaatsen. De bakfiets krijgt het SUN-noodhulpbureau tegen gereduceerd tarief vanwege vaste afspraken met de lokale fietsenmaker.