Gastcolumn Marjorie Malbons

Van Armoedeval naar Armoedekracht

Steeds meer begon ik te beseffen dat de schaamte die ik voelde niet voortkwam uit het feit dat ik geen hulp wilde. Ik was bang dat spreken over dat wat er achter mijn voordeur speelde, mij misschien nog kleiner zou maken, omdat mensen mij zouden veroordelen voor iets waar ik niet veel aan kon doen.

Van riant inkomen naar schuldhulpverlening

Van goed betaalde banen naar een inkomen waar je niet meer van rondkomt, is niet iets dat  voorspelbaar is, helaas. Ziek worden en een scheiding waren grotendeels de oorzaak. Ik ben altijd een trots persoon geweest. Trots op ‘niet te hoeven vragen’ en trots omdat ik heel goed voor mezelf en mijn kinderen kon zorgen, ondanks alle verschrikkelijke life events waar ik doorheen ging. Het kwam namelijk altijd goed, omdat er voldoende geld was. Een goede baan, een mooie woning en af en toe een vakantie maakten dat ik niet aan de kant van armoede hoefde te staan.
Tot ik ziek werd en in de Ziektewet belandde, waarna ik afgekeurd werd en een WIA-uitkering kreeg. Ineens had ik een ander leven dan voorheen. Ik kreeg te maken met inkomensverlies en moest elk dubbeltje omdraaien. Mijn inkomen daalde enorm, maar mijn vaste lasten bleven stijgen. Ik kwam er niet meer uit en belandde in de molen van schuldhulpverlening.

Van willen opgeven…

Ik moest samen met mijn vijf kinderen, leven van € 70,00 per week. We konden geen leuke dingen meer doen, traktaties met verjaardagen vielen weg en de wensen van mijn kinderen kon ik niet meer vervullen. Mijn gezin ging kapot. Het lukte niet echt goed, maar gelukkig kwamen er geen nieuwe schulden bij. Wanneer je monden te voeden hebt dan leer je wel omgaan met weinig! Dit heeft bij elkaar zeven jaar geduurd, drie voordat ik hulp ging zoeken en vier totdat ik klaar was met het aflossen van mijn schulden en een schone lei kreeg. Deze reis maakte mij vaak moedeloos, wat weer uitmondde in stress, op willen geven en zelfs een poging tot zelfmoord, omdat alles opstapelde en het teveel werd. Een combinatie van tegenslagen, verlies, een systeem waarbij plichten zwaarder wegen dan rechten, met minimale informatie over de potjes die er zijn, heeft meerdere malen ervoor gezorgd dat ik op wilde geven.

… naar anderen ondersteunen

Gelukkig kwam er een eind aan deze periode. Ik besloot  anderen te helpen die met soortgelijke situaties te maken hadden. Mensen die het, net als ik, niet meer zagen zitten en zich verstopten voor de buitenwereld. Want geen contact hebben maakt immers minder zichtbaar dat het financieel niet goed gaat. Vanwege mijn voormalige functies in het bankwezen en de juridische sector nam mijn leven een andere wending. Ik werd die hulpverlener die wist hoe het voelde om niets te hebben of om niet op de juiste manier geholpen te worden. Ik ging de wijk in en kwam in contact met bewoners die het gesprek met mij aan durfden. Ik werd hun stem en ging voor ze spreken en handelen. Langzaam ontstond het idee om een stichting op te richten, zodat ik mensen kon helpen zoals ik destijds geholpen wilde worden.

Ontstaan van Stichting MAIT

Omdat ik destijds nog een WIA-uitkering kreeg, had ik een coach vanuit de UWV. Zij zag wat ik wilde en gaf mij de ruimte om langzaam stappen te maken richting werk. In 2017 ging Stichting MAIT (dat staat voor Mijn Administratie Is Top) van project in de wijk naar erkende stichting. Wij helpen inmiddels iedereen in Rotterdam die te maken heeft met geldzorgen, inkomenstekort, tekort aan middelen en ondersteunen kinderen bij alles wat ze nodig hebben, zodat ze een fijne jeugd hebben. In 2019 kon ik een salaris krijgen en liet de coach mij los. Ik ben haar eeuwig dankbaar voor de begeleiding, ruimte die zij mij gaf en haar geduld om langs de zijlijn mee te kijken of het goed ging!

SUN-noodhulp zonder oordeel, maar met inhoud

En toen was daar SUN-noodhulp. Ik leerde SUN Nederland kennen vanuit een door hen opgezette bijeenkomst. Nu ik de stichting heb, is er een mooie samenwerking met het lokale noodhulpbureau in Rotterdam (FBNR) en maak ik dankbaar gebruik van hun aanbod ter ondersteuning voor mensen die er niet meer zelf uitkomen en ook tegen systemen aanlopen. SUN-noodhulpbureaus zijn wat mij betreft een mooi voorbeeld van hoe dit kan en moet. Laagdrempelig, zonder oordeel maar wel met inhoud! Noodhulp bij urgente noden is echt belangrijk omdat het niet alleen om ondersteuning bij schulden gaat, maar ook om een goede thuisbasis met de juiste voorzieningen en voedsel op tafel. Hierin voorziet een SUN-noodhulpbureau op verschillende manieren; vanuit een aanpak die werkt.

Geef noodhulpinitiatieven vaste grond via langdurige subsidies

Ik zie een lichte verandering als het gaat om de noodhulp aan mensen die in armoede leven. Veelal komt deze hulp vanuit noodhulpbureaus of fondsen, organisaties in de wijken, maar ook vanuit sociale initiatieven die spontaan ontstaan. Een mooie ontwikkeling, die wat steviger neergezet mag worden door hen langdurige subsidies te geven. Op die manier krijgen ze vaste grond en kunnen zij energie bundelen met de gemeente. Hoe krachtig zou dat zijn?!

Schaamte is niet nodig als je de hulp krijgt die bij je past. Neem daarom altijd die stap, geef niet op en blijf praten zodat ook jij geholpen kan worden!

Marjorie Malbons
Algemeen directeur Stichting MAIT